Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2008

Dood door consumeren

Het Holiday Season is gisteren officieel gestart in de VS en daarmee vier weken lang ongegeneerd consumeren. En dit is niet zonder gevaar. Vanochtend is een medewerker van winkelgigant en prijsvechter Wall-Mart om het leven gekomen toen het winkelpubliek om vijf uur ’s ochtends (!) en masse naar binnen wilde. Een zwangere vrouw geraakte in het ziekenhuis. In Palm Desert zijn twee mannen doodgeschoten in de Toys ‘r Us. Of het een uit de hand gelopen ruzie betrof, of een bendeconflict, is nog niet bekend.

Maar deze feestdagen en het grenzeloze consumptiegedrag kent ook een sluipmoordenaar. Gisteren hoorden we van een nieuw fenomeen, dat alleen in de VS kan zijn bedacht: de Turducken. Men neme een kalkoen en als vulling gebruike men eend. Die eend, daar kan natuurlijk best wat in, hmmm, kip bijvoorbeeld. Men make deze vleesklomp af met een royale laag bacon en smullen maar! Het resultaat is een vlees- en caloriebom gelijkend op een bunkerbuster die Sadam uit zijn ondergrondse schuilplaatsen wist te verdrijven. Benieuwd wat er met Kerst op tafel staat.

Read Full Post »

New York – Mumbai

Er hangt een vreemde sfeer in de stad. Er is nauwelijks verkeer op straat vanwege Thanksgiving. Iedereen is vrij, slaapt uit, staat in de keuken of maakt zich op om naar familie te gaan. Vreemd genoeg zit de metro claustrofobisch vol. De 1-lijn, die ik moet nemen om downtown te komen, ontdeed zich pas op Time Square en vooral Penn Station van zijn massa.

Op Penn Station, de OV-sprinkplank naar de rest van de staat, houden zwaar bewapende militairen de wacht. Buiten kleurt de stoep blauw van de politie. Gisteren is een terreuralarm afgekondigd. Al Qaeda zou van plan zijn om met de feestdagen een grote aanslag te plegen op een van de vele metrolijnen of op Penn Station.

De gemiddelde New Yorker is inmiddels wel wat gewend en laat zich zijn Thanksgiving-diner niet afsnoepen door terreurdreigingen (er moet bij gezegd worden dat ze niet ‘gefundeerd zijn’ aldus het FBI-jargon. Het is het zoveelste alarm in de afgelopen jaren. Het ‘boy who cried wolf’-effect is zo langzaamaan in de stedelijke psyche gekropen.

Wellicht speelt ook mee dat flink wat tijdzones naar het oosten zich het echte terrorismedrama lijkt af te spelen in Mumbai. Normaal gesproken glijdt het terrorismenieuws van buiten de VS van de mensen af ‘like water from a duck’s back’. Dit keer krijgen de media er geen genoeg van. En terecht. In vergelijking met Mumbai is wat in New York vandaag geschiedt slechts ‘peanuts’. En dat is iets waar men hier vandaag toch even best dankbaar voor kan zijn.

Embedded video from CNN Video

Read Full Post »

Muziek op zondag

Om in de gaten te houden: Eli ‘Paperboy’ Reed. Deze blanke zanger uit Boston heeft een keel die zich meet met de doorrookte exemplaren die je bij oude mannetjes bij ons in Harlem ook wel aantreft. Zijn muziek is niet bijster origineel. Sterker nog op dit moment zijn er een hoop blanke soul wannabe’s op de markt zoals Amy Winehouse, Duffy en Jamie Lidell. Maar toch, hij heeft de gil (in het smartlappenjargon ook wel ‘de snik’ genoemd) en zijn muziek is zeker aanstekelijk. Luister maar eens wat op zijn myspace-pagina. En hieronder een paar live-opnamens. Enjoy!

Read Full Post »

Dit mag niet van het CDA…

…maar dit mag wel

Het eerste plaatje is een poster dat minister van Volksgezondheid, CDA’er Ab Klink, direct na zijn aantreden verbood. Sterker nog, het was zijn eerste beslissing. De poster roept mensen op om orgaandonor te worden, maar blijkbaar toonde de poster teveel naaktheid. En iedereen weet dat christenen het niet op naaktheid hebben.

Het is dan ook vreemd dat zijn collegaminister Ernst Hirsch-Ballin van Justitie geen moeite heeft met plaatje nummer twee. Dit plaatje toont een scan die – als het aan de Raad van Europa ligt (daar hebben we haar weer) – vanaf circa 2010 verplicht op alle Europese vliegvelden in werking treedt. Deze naaktscanner moet de lange rijen bij het boarden verkorten. Passagiers hoeven er alleen maar doorheen te lopen en de scanner kijkt of er niks onder de kleren zit. Je ziet niet alles, maar wel duidelijk alle vormen en bijzonderheden van het menselijk lichaam. Als passagier ben je niet verplicht om erdoorheen te lopen. De mogelijkheid van een normale poortjescontrole blijft. Maar je weet hoe dat soort dingen gaan: dan zetten ze een mannetje neer, zodat de rijen voor de normale controle flink oplopen. Zo’n scanner kost immers een hoop geld en dat geld moet terugverdiend worden (we betalen er uiteindelijk zelf voor).

Hirsch-Ballin heeft er geen problemen mee. Hij wijst erop dat de bewakers zich vast wel kunnen gedragen en geen misbruik maken van de vele naaktbeelden die ze lang zich heen zien glijden. De Duitse overheid staat op een heel ander standpunt. Hirsch-Ballin’s collega heeft al aangekondigd dat wat hem betreft de scanners niet in Duitsland worden gebruikt. Bewakers zijn geen voyeurs, zo meent hij. Ook het Europees Parlement is tegen (ze kwamen er overigens toevallig achter; het voorstel van de scanners was ergens in een technische begrotingsregel verstopt. Ook was het parlement onaangenaam verrast dat vijf scanners in de kelder van het Brusselse parlement staan te verroesten voor het geval er verscherpte maatregelen nodig zijn).

De vraag is natuurlijk: zijn die scanners wel nodig? Beveiliging is een proces, een keten. Zet even voor jezelf op een rij wat je allemaal als passagier inmiddels moet ondergaan. Je bent vooraf al door tientallen camera’s en beveiligingspersoneel waargenomen; je moet – als je pech hebt – je schoenen uitdoen, je half uitkleden, alle liquiditeiten inleveren, je laptop zo ongeveer uit elkaar halen. Oh ja, je moet ook vooraf nog allemaal persoonlijke informatie (over creditcard, adres, maaltijdvoorkeuren, etc.) afgeven. Je wordt langs allerlei terreurlijsten gelegd (onlangs hebben ze toch maar mooi een driejarige peuter eruit gepikt. Die mag niet vliegen omdat hij op een terreurlijst staat). In het vliegtuig zelf vliegt geregeld een airmarshall mee die geweld mag gebruiken. Daarnaast zijn er nu plannen voor camera’s die continu het gedrag van alle passagiers in de cabine monitoren. Als je je verdacht gedraagt, gaat er een belletje in de cockpit. Wat dus is de toegevoegde waarde van deze scanner? Oke, nog eentje dan: Spread ‘em asshole!

Read Full Post »

Raad ziet ze vliegen


Een belangrijk signaal vandaag uit Brussel. Het Europees Parlement heeft in overgrote meerderheid het plan voor de opslag van Europese passagiersgegevens verworpen. De Raad van Europa, bestaande uit de regeringen van de lidstaten, wil alle vlieggegevens van iedereen die op Europa vliegt 13 jaar bewaren. Het idee is dat in de bak informatie die dat oplevert verdachte patronen gevonden kunnen worden. Die patronen leiden politie- en veiligheidsdiensten vervolgens naar terroristen die snode plannen kweken.
Het Europees Parlement, en in het bijzonder Sophie in ’t Veld (D66) moet hier flink wat krediet gegeven worden. Want het is een onzalig plan.
Ten eerste werkt het niet. Het zoeken naar patronen van terroristisch gedrag is volgens iedereen die er een beetje verstand van heeft onmogelijk. Om een verdacht patroon te vinden, moet je immers weten hoe zo’n patroon eruit ziet. En over hoeveel verdachte patronen beschikken we? Twintig? En hoe moet je dan met circa 39 ‘stuks’ informatie (over eetgewoonten, betaalwijze, stoelkeuze, etc.) een betrouwbare spiegel krijgen van dat patroon?
In de VS is men veel verder met dit soort dataminingsprogramma’s, want dat is het feitelijk. Onlangs kwam de National Research Council – een zeer vooraanstaande verzameling van deskundigen – tot een zeer duidelijke conclusie: het werkt niet en het zal in de toekomst niet werken, dus het is zonde van het geld en zeker zonde om onze persoonlijke vrijheden aan zoiets op te offeren.
De Raad is tot dezelfde conclusie gekomen en wijst erop dat het wel degelijk nuttig kan zijn om deze gegevens te bewaren om… drugssmokkelroutes in kaart te brengen. Tja. Volgens mij was het daar toch echt niet om begonnen. Dat is het vervelende van dit soort dataminingsprogramma’s: ze zijn vooral nuttig bij veelvoorkomende criminaliteit, zoals fietsendiefstal en woninginbraak.
Het zou over een paar jaar dus best eens kunnen blijken dat we al onze communicatie- en reisinformatie hebben afgestaan om het aantal fietsendiefstallen terug te dringen. Is dat de moeite waard?

Read Full Post »

De verkiezingen zijn al weer twee weken voorbij en ik zit in een diep zwart gat. Obama is nog niet begonnen of de ‘newsstands’ puilen al uit van de hagiografieen over de beste man. Time magazine, Newsweek, Harpers, the New Yorker en the New York Times wedijveren wie de meeste lovende woorden in zijn kolommen kan gieten. Op CNN wordt reclame gemaakt voor speciale Obamamunten van puur goud. Op de achterkant prijkt een presidentieel ogende zwartwit foto.

Kortom: de spanning is er wel zo’n beetje vanaf (oke, de dow jones is onder de 8000 punten gezakt en de economie verdwijnt in dat andere zwarte gat dat zich nu aandient). ’s Nachts lig ik woelend in mijn bed, terug te denken aan die mooie oude tijd waarin Democraten en Republikeinen elkaar in de haren vlogen, waarin Anchormen and Anchorwomen hun gasten probeerden te overschreeuwen, waarin de vice-presidentskandidaten een wedstrijdje deden in domme fouten maken, waarin het publiek de grootste bron van vermaak was. De afgelopen maanden sleepten Obama en McCain onze emoties door diepe dalen en hoge pieken. Nou ja, gelukkig hebben we de foto’s nog. En anders youtube. Bij deze nog een paar aardige warme herinneringen. Vooral Keith Olbermann zal ik missen…

Read Full Post »

Gesnuffeld op de Zeedijk

Er is een nieuwe manier om elkaar met de mobiele telefoon in de gaten te houden: Sniff. Met deze online dienst kun je je vrienden continu laten weten waar je bent. Dus stel dat je mij afgelopen zaterdagavond zou hebben gesniffed (kosten 25 eurocent per keer), dan zou je erachter zijn gekomen dat ik op de Zeedijk in Amsterdam was. Waarschijnlijk kon ik daarna meteen een sms’je verwachten waarin mij opgedragen werd mijzelf te verantwoorden (ik zat gewoon bij de Surinamer-Chinees te eten).

Sniff past in een bredere beweging om elkaar in de gaten te houden. Vrolijk twitteren vrienden elkaar dat ze op de wc zitten, een bamibal naar binnen schrokken, in cafe San Francisco staan te karaoken of gewoon op de bank thuis naar Baantjer zitten te kijken. Met Ollo van KPN vindt je telefoon in een drukke kroeg automatisch een mede-Ollo’er die wel in is voor een potje flirten. En vooral ouders en hondenbezitters gebruiken mobiele telefoons en internet om hun kinderen/honden aan een digitaal lijntje te houden. En in Japan is het al doodnormaal om kinderen van een RFID-tag te voorzien, waarmee ze tot ver buiten het schoolplein gevolgd kunnen worden (dus ook op de wc). Iets om blij mee te zijn?

Read Full Post »

Older Posts »