Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for maart, 2009

 

 

Vijfduizend werkzoekenden dringen ’s ochtends vroeg voor het Sheraton Hotel in New York, op zoek naar één van de schaarse banen die hier vandaag te vergeven zijn. In de rij, die om tien uur ´s ochtends een halve kilometer omvat, staan veel mannen. Dat is opvallend. De banenmarkt is namelijk georganiseerd door Women for Hire, een bemiddelingsbureau voor herintredende moeders.

 

Binnen staat Alan Tompas (49) een beetje ongemakkelijk te kijken naar het opgefokte gedrang rond de recruiters. ,,Als je tegenwoordig een baan wilt vinden, moet je opvallen´´, verklaart hij zijn aanwezigheid op een vrouwenbeurs. Daarnaast raakt hij door zijn spaargeld heen sinds een paar maanden terug zijn marketingfunctie bij een uitgever werd wegbezuinigd ,,Ik zoek al maanden naar werk, vooral op internet. Maar er is gewoon teveel concurrentie online. Ik reageer zelf op alles wat enigszins interessant lijkt en als iedereen dat doet, wordt de kans op een gesprek wel heel klein. Ik heb op honderden banen gereageerd en ben maar één keer gebeld.’’

 

Hij voelt zich somber, gespannen en heeft er moeite mee om er op uit te gaan. ,,Ik ben wel eens op een normale banenmarkt geweest, maar ik voelde me daar net een stuk vee. Dat nooit meer. Ik hoop dat het hier tussen de vrouwen wat gemoedelijker aan toe gaat en dat ik er op zijn minst een paar nuttige contacten aan over hou.’’ Tompas is zich dan nog niet bewust van de duizenden mannen die nog buiten staan te blauwbekken.

 

Tory Johnson, directrice van Women for Hire, wordt al weken plat gebeld door radeloze mannen, die via haar bureau aan een baan proberen te komen. Daarnaast stemmen de beelden van andere banenmarkten haar niet optimistisch. Een paar weken terug werd in New York een bijeenkomst voor vrouwen onder de voet gelopen door werkloze mannen. Die lieten zich niet wegsturen, ook niet door de politie. Johnson besloot voor het eerst mannen ook maar uit te nodigen.

 

Iedere maand verliezen ruim 600.000 Amerikanen hun werk – in februari waren het er 651.000. De recessie raakt echter mannen veel harder dan vrouwen. ,,Vier van de vijf ontslagenen zijn mannen´´, zegt Heather Boushey, senior economist van het Center for American Progress, een denktank in Washington. ,,De hardste klappen vallen in de bouw, industrie en financiële dienstverlening. Die sectoren worden door mannen gedomineerd. De gezondheidszorg en het onderwijs komen er tot nu toe redelijk zonder kleerscheuren vanaf.´´ En daar werken vooral vrouwen.

 

Als de recessie op deze manier slachtoffers blijft maken onder mannen, ontstaat er volgens Boushey een unieke situatie in Amerika. ,,Binnenkort werken er voor het eerst meer vrouwen dan mannen. Je ziet dat bij recessies het aandeel van vrouwen altijd toeneemt, maar het is nog nooit zo extreem geweest als nu.´´ Of de stimuleringsmaatregelen van Obama daar nog verschil in gaan maken, is volgens haar nog onduidelijk.

 

Ganesh Patel (58) ziet de bui al een tijdje hangen en wil daarom een carrièrestap maken. Hij heeft een eigen bedrijf in de bouw, maar zijn orderportefeuille begint akelig leeg te raken. Hij is op de beurs afgekomen om een baan te vinden bij de Belastingdienst of de FBI, in ieder geval bij een overheidsdienst. ,,Daar is voorlopig nog genoeg werk. En omdat deze diensten op een vrouwenbeurs staan, betekent dat ze positief staan ten opzichte van minderheden.´´

 

Toch is de recessie niet gunstiger voor vrouwen, zegt Boushey. ,,Vrouwen verdienen nog altijd gemiddeld tachtig procent van wat mannen verdienen. Daarnaast besteden ze twee keer zoveel tijd aan de zorg voor kinderen en het huishouden, zelfs als hun echtgenoten werkloos thuiszitten. Obama heeft in zijn eerste week als president een wet ondertekend die gelijke betaling voor vrouwen afdwingt, maar die wet zit nog vast in het Congres. Voorlopig blijft het dus voor iedereen moeilijk.´´

Read Full Post »

Meneer Jansen van Crediteuren is  vandaag moe en gespannen. Zijn vrouw is ziek. De kinderen jengelen tijdens ontbijt en zijn niet in hun regenpakken te hijsen. Op kantoor probeert Jansen orde te scheppen in de stapel dossiers en gele post-it-vlek. De jaarrekening nadert.

Juist nu bestookt personeelszaken hem met waarschuwingen. In zijn persoonlijk ontwikkelingsplan heeft Jansen nog niet benoemd wat zijn dromen en verwachtingen zijn voor de komende vijf, tien en twintig jaar. Het is niet genoeg dat ik mijn lichaam geef om te werken, moppert Jansen, ze willen ook nog in mijn hoofd kijken.

Vlak nadat Jansen koffie van zijn bureau, broek en dossiers heeft gedept, tikt zijn manager hem op de schouder. Of Jansen even met de stresscounciler wil praten. Om af te koelen. De sensoren rond Jansens bureau pakten verontrustende signalen op. Snelle hartslag. Verhoogde lichaamstemperatuur. Oppervlakkige ademhaling. Gespannen gezichtsuitdrukking. Geagiteerd geschuifel op de bureaustoel.

De computer hield die informatie tegen het psychologische profiel van Jansen en besloot een waarschuwing te sturen naar de manager: het gaat niet goed met Jansen, ingrijpen gewenst.

Wat doe je, waar ben je, met wie?

Toekomstmuziek? Microsoft heeft dit monitoringsysteem al ontwikkeld. Voor zover bekend bestaat het alleen nog als patent. Een woordvoerder sluit niet uit dat Microsoft het in productie neemt. En dan lijkt dit systeem een vergaande vorm van toezicht, maar het is geen uitzondering.

In het programma Small Blue kijkt IBM naar al het chat- en e-mailverkeer van zijn consultants. Keyloggers, sinds kort ook in Nederland te koop, brengen  in kaart wat het personeel achter de computer doet. Bedrijfswagens worden standaard uitgerust met GPS en steeds vaker kan de baas live controleren of de auto bij de klant staat en niet bij de McDrive. Telefoongesprekken worden opgenomen. Camera’s registreren. Bedrijfsrechercheurs spioneren. 

Vermoeden van fraude

Bazen willen graag controleren en worden geholpen door techniek en in het bijzonder ICT-toepassingen. Maar waarom willen ze zo graag toezicht houden? Hoe doen ze dat? Is dat altijd in het nadeel van de werknemer? En,  is het effectief om altijd over de schouder van het personeel mee te kijkenSoms heeft een werkgever een goede reden om zijn personeel te controleren, bijvoorbeeld als hij fraude of ander ongewenst gedrag vermoedt. Martijn van Loon van SEO Websites doet al twee jaar aardige zaken met de verkoop van Keyloggers. Hij heeft er inmiddels honderden verkocht. Het zijn apparaatjes die tussen het toetsenbord en de computer worden geplaatst en alle toetsaanslagen registreren en opslaan. De baas kan de informatie later analyseren. Ook is er software die hetzelfde doet, maar die wordt soms opgemerkt door het antivirusprogramma. En dat is nou net niet de bedoeling.

Rondneuzen in het privéleven

Volgens Van Loon gebruikt ongeveer een vijfde van zijn klanten een keylogger om fraude op te sporen. In zo’n dertig procent van de gevallen wil de baas zien of een werknemer niet te veel surft of mailt. In de overige gevallen worden de apparaatjes gebruikt om overspelige partners te betrappen.
Naar de letter van de wet is dit verboden. Toch komen werkgevers met veel weg, zegt Maarten van Gelderen, die als partner van Van Gelderen Advocaten veel ontslagzaken behandelt. ‘Als werknemer heb je meer te dulden dan als burger. Als het Openbaar Ministerie een onwettige onderzoeksmethode gebruikt, dan betekent dat meestal einde zaak. Als blijkt dat de werknemer wel degelijk iets op zijn kerfstok heeft, zal de rechter toch vaak een omstreden onderzoeksmethode alsnog toestaan en in het voordeel van de werkgever vonnissen.’

Van Gelderen komt daarnaast steeds vaker tegen dat particuliere recherchebureaus rondneuzen in het privéleven of verleden van werknemers. Bedrijven laten sollicitanten screenen en stappen bij een vermoeden van fraude liever niet meteen naar de politie. De Vereniging van Particuliere Beveiligers vertegenwoordigt ongeveer de helft van deze bureaus, maar zegt weinig zicht te hebben op wat vooral de kleine bureautjes allemaal doen. Het College Bescherming Persoonsgegevens tikt geregeld bureaus op de vingers omdat ze te veel persoonlijke informatie doorspitten.

Personeelsprofielen opstellen

Maar monitoring strekt zich steeds vaker uit tot personeel dat gewoon zijn werk doet, zegt Stephen Baker, auteur van The Numerati, een boek over hoe bedrijven omgaan met informatie over klanten en werknemers. Baker onthulde dat IBM chat- en e-mailverkeer, maar ook informatie over vaardigheden, woonomstandigheden, allergieën en prestaties van zijn consultants gebruikt om  personeelsprofielen op te stellen. Volgens IBM is het vooral de bedoeling  tot een betere inzet van mensen te komen. Na Bakers publicatie kregen de consultants zeggenschap of ze aan het project wilden meewerken.

Waar die monitoring wel een grotere rol speelt, is bij de software van KNOA, een bedrijf waarvan we volgens Baker nog meer gaan horen. Hiermee kunnen managers live meekijken en analyseren hoe werknemers de bedrijfssoftware gebruiken en hoe productief ze zijn. Als een werknemer achterblijft of een bepaalde applicatie te weinig gebruikt, kan een manager ingrijpen of extra scholing aanbieden.

Mensen vervangen door machines

Maar het is een dunne lijn waar zo’n manager over loopt, waarschuwt Baker. ‘Het is belangrijk waarom een werkgever deze controlemiddelen gebruikt. Die systemen leveren veel informatie op over de prestaties van werknemers. Probeer je daarmee een werknemer echt te helpen en zijn vaardigheden tot ontplooiing te brengen? Of gebruik je de informatie om het kaf van het koren te scheiden, de zwakkere werknemers eruit te halen om de productiveit te vergroten?’

Dat gevaar is volgens Baker reëel. Controle en monitoring worden immers selectief toegepast. ‘Die ene superstar in je bedrijf ga je niet behandelen alsof hij aan de lopende band staat. Die laat je vrij. Bij commodity workers, die het lagere uitvoerende werk doen, zit dat anders. Zij halen het geld niet binnen. Hun productiviteit is steeds beter meetbaar. De marges op hun werk zijn zo klein, dat hun baan zo naar het buitenland verhuist. Het zijn deze werknemers die steeds meer als machines behandeld worden, hun prestaties gemeten en beoordeeld door machines. En als ze het niet waarmaken, vervangen worden door buitenlanders. Of machines.’

Baker lacht ongemakkelijk als hij dit zegt, om er op serieuze toon aan toe te voegen: ‘Dat is wel een beetje eng. Het is een goede reden om lang op school te blijven.’
Die werknemer zelf lijkt steeds meer last te hebben van het waakzamere oog van de baas. De London School of Economics ondervroeg tussen 1984 en 2004 tienduizenden werknemers over hun welbevinden.

Stress door ICT-surveillance

Een van de opmerkelijkste uitkomsten was de toegenomen ervaren stress ten gevolge van ICT-surveillance. Vooral het witte boorden middenkader klaagde dat toegenomen controle, meegeluisterde telefoongesprekken en meetbaarheid van de productie tot meer angst en slapeloze nachten leidden.

Organisatiepsycholoog Rendel de Jong (Universiteit Utrecht) gelooft dan ook niet dat continue controle altijd tot betere prestaties leidt. ‘Sommige managers vinden het ontzettend prettig de boel in de hand te hebben. Ze hebben te maken met harde targets en die denken ze alleen te kunnen halen door alle prestaties van het personeel in de gaten te houden. Dat personeel raakt daarvan echter gedemotiveerd. In de praktijk blijken werknemers creatieve manieren te zoeken om de baas weer om de tuin te leiden of om de cijfers op te poetsen. Dat leidt tot een vicieuze cirkel, een omgeving waar mensen elkaar niet vertrouwen, een verziekte werksfeer. Dat is in niemands belang.’

Read Full Post »

Zombies die de rijbaan versperren? De afgelopen weken waarschuwen elektronische verkeersborden automobilisten in New York daar geregeld voor. Het hacken van borden is een nieuwe rage in de VS. De autoriteiten zijn niet blij en nemen maatregelen.

 

De ‘Variabel Message Signs’ staan langs de weg om automobilisten te waarschuwen voor wegwerkzaamheden en gewijzigde verkeerssituaties. Sinds januari vertonen de borden steeds vaker vreemde waarschuwingen. New Yorkers werden bijvoorbeeld gewezen op het gevaar voor nazi-zombies in de buurt, dinosaurussen op de rijbaan en dat ‘Julie’ die avond een feestje gaf. Ook blijkt het einde der tijden nabij en worden forensen uit het naburige New Jersey aangemoedigd om daar vooral te blijven.

 

De rage is vanuit Texas overgeslagen op andere delen van het land. Langs snelwegen en in steden krijgen automobilisten bijvoorbeeld de trieste mededeling dat niemand ooit van ze gehouden heeft, of dat universiteitstudenten graag orale seks hebben. Op een bord bij een benzinestation liet een grappenmaker de boodschap achter dat die dag penissen op het menu stonden.

 

De hackers halen hun kennis van sites als Jalopnik.com. In een elektronisch bord zit een toetsenbord waarmee de tekst kan worden gewijzigd. De beheerder van Jalopnik.com loodst de lezer door het menu, levert paswoorden, maar vraagt tegelijkertijd uitdrukkelijk om de handleiding niet te misbruiken om hilarische berichten achter te laten op de borden. Desondanks prijkt op vele borden door het land: Jalopnik rules! Populaire weblogs stoken het vuurtje verder op en vragen lezers met gevatte teksten te komen.

 

Fabrikant Wanco zegt veel klachten binnen te krijgen van politie en gemeenten en geeft advies hoe het hacken tegen te gaan. Het bedrijf raadt aan om de toetsenborden te verwijderen of de paswoorden geregeld te veranderen. Het gemeentebestuur van New York gaat dat doen en heeft al extra surveillances aangekondigd. ,,Het is verkeerd. De borden kunnen automobilisten en voetgangers gevaarlijk afleiden’’, zegt een woordvoerder tegen de lokale krant de New York Post.

 

Sinds kort worden de ‘tekstwagens’ ook in Nederland gebruikt, ondermeer door de politie.

Read Full Post »